Menu

user_mobilelogo

 

 

dindi. (1976) studied at the Willem de Kooning Academy & the Piet Zwart Institute in Rotterdam, the Netherlands. With her staged underwater photography, dindi. focuses on the disagreement and balance of the inner in the female psyche, emphasizing the archetypical mother and woman. Reflections, visual distortion and movement of water are important elements of her visual language. She expands on classical painting styles through a contemporary content. The image always contains a contradiction. What seems to be fairy-like aesthetics morphs into an image in which frustration and destruction prevail. As a viewer you are confronted with images that are both intimate & intimidating visualizing a battle between egos. dindi. both designs and makes the costumes and all attributes used in her photography her self, allowing her to fully control every detail of her work.

Paradox In every woman there exists in fact another woman; an external creature and an internal being. One who lives in the upper world and one that lives in a world that is not so easy to identify. The external creature lives by daylight and can easily be discovered, but the “being” usually comes from far to the surface, often suddenly  and vanishes equally quickly as it appears The paradox of this female double nature is that these two women are separately one, but also coupled elements in the psyche that inter-connects in a thousand ways. (Citate: Clarissa Pinkola Estes)


____

dindi. Studeerde aan de Willem de Kooning Academie & het Piet Zwart Instituut in Rotterdam. Zij is met haar geënsceneerde onderwaterfotografie op zoek naar tweedeling en balans van de innerlijke tegenstrijdigheid in de vrouwelijke psyche. Waterspiegelingen en reflecties zijn een belangrijke basis geworden in de zoektocht naar haar eigen beeldtaal. Er is altijd een keerzijde in het beeld. Dat wat eerst sprookjesachtig esthetisch lijkt, krijgt een gedaante waarin frustratie en destructie de overhand krijgen. Als kijker word je geconfronteerd met beelden die tegelijkertijd intiem en intimiderend van aard zijn. Deze innerlijke tegenstrijdigheid geeft haar werk een onmiskenbaar karakter. Al jaren ben ik gefascineerd door de dualiteit in de mens. Verborgen schoonheden en kwetsbaarheden, maar ook het masker dat de kwetsbare binnenkant verhult. Verleiding versus misleiding, verhullen versus onthullen, de oermoeder als archetype vrouw die symbool staat voor de diepste innerlijke kern. 

Paradox In iedere vrouw bevindt zich in feite een tweede vrouw; een uiterlijk wezen en een innerlijk criatura, een dat in de bovenste wereld leeft en een dat in de wereld leeft die niet zo gemakkelijk valt te ontwaren. Het uiterlijke wezen leeft bij daglicht en kan gemakkelijk worden waargenomen. Maar de criatura komt meestal van ver naar het oppervlak, duikt vaak op en verdwijnt even snel weer. De paradox van de dubbele natuur van vrouwen is, dat deze ‘twee vrouwen in een zijn' afzonderlijk maar aaneengekoppelde elementen in de psyche die zich op duizenden manieren verbinden. 

(Citaat: Clarissa Pinkola Estes)